Duathlon Persawa 29 maart 2015

Schijtweer…..

Dit was wat in alle hoofden van onze deelnemende Eagles opkwam zondagmorgend bij het opstaan. En er waren wel een aantal eagle-ploegen die meededen met deze duathlon.

Zo waren er Cristophe Dams, Jan Van Eynde, Erwin Vennicx, Eric Van Gorp, Nico van der Poorten, Eric De Moor, Stefan Willemsen, Roel Gheyle, Bart Selleslaghs en Bjorn Biesemans al dan niet vergezeld van een externe loper. Natuurlijk waren er weer de gebruikelijke “social media warfare”, de fysieke en mentale bangmakerij ( waardoor de president zich toch liet vangen ) in de maanden voor de duathlon.

Maar dit verbleekte bij de grootste uitdaging op D-day : het weer. De regen kwam met bakken uit de lucht, de wind striemde. Kortom een gevecht met de weergoden en zichzelf.

Maar iedereen bleek er te zijn : getraind of niet. Er waren dus geen “plooiers” ( plooier = iemand die hoog van de toren blaast, maar toch afhaakt al dan niet met onzinnige smoezen ).

De start werd gegeven voor de lopers om 14 uur stipt.  Iedereen schoot als en raket uit de startblokken ( vooral om niet te bevriezen ) en weg waren we. 3.8 km door modder – nauwelijks grip – en proberen te zoeken welke waterplas het minste diep was. Het was wedstrijd, dus maar 1 snelheid : zo hard mogelijk. Iedere loper gaf het beste van zichzelf.

Stuk voor stuk kwamen de lopers binnen en gaven hun nummer door aan hun fietsende teamlid. De meesten al goed voorbereid met een elastiek, anderen namen nog rustig de tijd om een veiligheidsspeld of 4 in hun teamgenoot te spelden.

Daar begon het : 22 km HELL , spartacus².

Werkelijk nergens konden de MTB’ers recupereren. Het hele parcours was herschapen in een modderpoel.  Op het grasveld naar de finish waren nog eens extra lussen aangebracht in de loodzware grasstroken. Hellingen moesten zelfs te voet genomen worden omdat de banden geen tractie meer hadden. Iedereen zat er dan ook door na deze loodzware MTB etappe.

Helaas hadden we 2 opgaves wegens lichamelijk problemen/tekortkomingen. Het seizoen is nog lang om dit recht te zetten, jongens.

Ondertussen zaten de lopers te wachten voor de 2de run van 3.8 lm. De spieren opgestijfd en sommigen rillend van de kou ( ja ook binnen in de PERSAWA ) wachtte iedereen op zijn fietsende teammaat.

Toen deze stuk voor stuk “ binnenvielen” in de wisselzone, was het onze beurt weer. Nummer doorgeven ( en schoonvegen ) en terug vertrekken. Verstand op nul, terug door dezelfde modderpoelen, terug langs dezelfde waterplassen, terug diezelfde verdoemde 3.8 km om het af te maken.

Iedereen – maar dan ook iedereen – heeft zijn en haar best gedaan om het af te maken. Het pintje, het kabouterke , het hamburgerke, het frietje-met-stoofvlees-en-mayonaise, het badje,……heeft nooit zo deugd gedaan na deze toch wel heroïsche editie van deze duathlon.

En ’s avonds……………..

Nog altijd schijtweer!

Ook nog een woord van dank aan onze kleine maar zeer fanatieke schare supporters die weer en wind trotseerden. De bemoedigende woorden waren meer dan welkom!

Nico

lgp_duathlon15-418 lgp_duathlon15-415 lgp_duathlon15-400 lgp_duathlon15-363 lgp_duathlon15-335 lgp_duathlon15-283 lgp_duathlon15-259 lgp_duathlon15-258 lgp_duathlon15-257

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2018 WTC The Eagles

Thema door Anders Norén