Verslag van 20 Augustus

Woensdagavond zonder De Klette en de PDG der Eagles, is ne woensdagavond zonder zorgvuldig geplande rit.

Gelukkig kwam uit de hemel nedergedaald, onze reddende engel, Mr A.B., the man with the plan

Toerke Jan Mat, in de juiste richting deze keer.

Via de putse weg vertrokken tot aan de postweg, achter Hoogerheide door richt BoZ.

Alles peis en vree, tot een 500m voor de Steejowkeej het noodlot bijna toesloeg.

Aan de ene kant van de weg, WTC The Eagles, netjes fietsend, verkeer respecterend, omgeving lievend, 2 aan 2 rijdend.

Aan de andere kan van de weg, in tegengestelde richting, eveneens een fietsclub met de zelfde instelling.

Jammer genoeg had de bestuurder van de aftandse beamer (BMW), niet lang genoeg opgelet bij de theorielessen voor zijn rijbewijs…

Hij wou namelijk onze collega’s aan de overzijde inhalen, wetende dat er niet genoeg ruimte was, daar wij aan de overzijde ook een stuk macadam hadden opgeëist.

Te trots, om zijn inschattingsfout toe te geven, gaf hij gas bij, met de intentie om de neus van zijn koekendoos in het onbestaande gat te boren.

Dit leidde vanzelfsprekend tot enig gevloek en frustratie bij de wielrenners. Langs de overzijde werd hij bestookt met een volle bidon, langs onze kan met brute mankracht.

Een zekere Eagle, die liever onbekend blijft wegens mogelijke gerechtelijke vervolging, dacht dat de achterruit van deze bolide even te slopen met zijn blote hand, zoals een net geslepen bijl door hout klieft.

Met spijt in het hart zie ik mij verplicht te melden : da ruitje heeft gewonne…

Alle gemoederen bedaart, toch nog even achteromkijken of het wrak met hollandse plak niet terugkwam voor represailles.

Verder richting Nispen, door Essen, naar de Wildert.

Daar was het weer prijs. Deze keer geen gefrustreerde Hollandse BMW-rijder, maar God de Vader die tranen met tuiten begon te bleiten.

Sommigen deden hun regenvestje aan, anderen hadden er geen bij, maar nat werden we allemaal.

Door de regen dus richting Huijbergen, en geen 2 zonder 3…

Bocht richting centrum Huijbergen, en wederom een krel met geelzwarte kentekenplaat, met daarin een bestuurder die zijn rijbewijs had gekregen bij ne pot yoghurt, nam zijn bocht iets te groot.

Deze keer weet ik niet wie het nodige gedaan heeft, maar de jongeman bleef stilstaan op de hoek, hevig gesticulerend, met een frietje met op zijne schoot.

Eindelijk Huijbergen door terug over de Putseweg tot aan onze stamkroeg in de gietende regen.

Gelukkig hadden Sigi en den Dario ons hete mini-pizza’s gemaakt, om snel op drinktemperatuur te komen.

Met ne man of 10 werd er nog ge-Après-eagled, en tegen middernacht zat het erop.

Bedankt Terje om ons na uwe shift nog te komen vergezellen, en de pita was dicht…

Voor de statistieken : niemand  plat, geen valpartijen, 56KM en 32.2 gemiddeld (leeftijd)

Volgende week hopelijk nen droge woensdag zonder incedenten J

Geveugelde groet

Biese

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2018 WTC The Eagles

Thema door Anders Norén